The nap layout

Καλή χρονιά σε όλες σας.Ελπίζω να περάσατε ωραία αυτές τις μέρες και δημιουργικά.Προσωπικά κατάφερα να τελειώσω μόνο ένα πράγμα.Ένα μίνι άλμπουμ χωρίς κανόνες (θα σας εξηγήσω σε ανάλογο ποστ)για τη σχολική γιορτή της Μαρως.Κυρίως έπλεκα όλο το διάστημα των γιορτών και έβλεπα σειρές και ταινίες.Κάθε.Βράδυ.Είναι που ίσως είχα φτιάξει πολλά layouts πριν τις γιορτές και στόμωσα.Σήμερα θα σας δείξω ακόμα ένα(έχω μερικά ακόμα στην αναμονή)

Αρ γιου ρέντι?

Θα σας περιέγραφα τι έκανα ,αλλά νομίζω ότι είναι οφθαλμοφανές.Όσο για τον τίτλο ,έχει να κάνει με το μεσημεριανό ύπνο της Μάρως.Μία σχέση αγάπης-μίσους,εξάρτησης-αποτοξίνωσης κλπ.Τις λεπτομέρειες της ιστορίας τις σημείωσα στα δεξιά πίσω από τη φωτό και ο μόνος  λόγος που το έκανα είναι γιατί δεν έβρισκα άλλο σημείο πάνω στη σελίδα να ταιριάζει.

Ελπίζω να σας άρεσε και θα τα ξαναπούμε σύντομα.
Καλό βράδυ

Just play layout

Αυτό το layout που θα σας δείξω σήμερα το έφτιαξα πριν δύο εβδομάδες περίπου,όσο ήμουν στη Λάρισα.Έμπνευση ήταν  ένα layout της Eyoung Lee(δες το εδώ)που κι αυτή με τη σειρά της το εμπνεύστηκε από ένα άλλο layout της Steffi(δες το εδώ) και μου άρεσαν τόσο πολύ και τα δύο!Και ήθελα να φτιάξω πάνω στη βασική ιδέα-δηλαδή γαζώνω ένα σχήμα και πάνω εκεί χτίζω ένα μέρος της σελίδας, μια παρόμοια εκδοχή(στο μεταξύ όσο προσπαθώ να γράψω αυτη την ανάρτηση  η Μαρω μου τραγουδάει μέσα στο αυτί μου το "βάδει ο ντούτσε τη θτολή του"...ότι νά'ναι.... και "κοίτα,μαμά θου κρατάω τον υπολογιθτή μη πέθει"..εντάξει,παιδιά..μου έρχεται τρέλα).Γάζωσα λοιπόν ένα speech bubble και μέσα έβαλα μερικά chipboard stickers,enamel dots και αστεράκια.Το ήθελα λίγο πιο φανταχτερό απ'οσο βγήκε.Μπορούσα ας πούμε να χρησιμοποιήσω χρωματιστή κλωστή και να πιτσιλίσω με λίγο μιστ.Αλλά ότι έγινε ,έγινε πια :)

Να την η σελίδα μου:

 Και τα κοντινά:

Αυτά καλές μου σκράπερς.

Να ευχαριστήσω τις κοπέλες για την έμπνευση ακόμα μια φορά- thank you eyoung lee and steffi -και να εδώ να σας αφήσω με την ελπίδα να ξαναβρεθούμε πριν την πρωτοχρονιά.

Έως τότε πολλά φιλιά.

Καλά Χριστούγεννα

Θυμάστε κάτι χριστουγεννιάτικες κάρτες που είχα να σας δείξω;Σκόπευα να το κάνω νωρίτερα αλλά δεν μπόρεσα λόγω πρακτικών κωλυμάτων.Ευτυχώς έχουμε και τα σαββατοκύριακα.
Να τι έφτιαξα:

Σας εύχομαι λοιπόν καλά Χριστούγεννα και θα τα πούμε σύντομα.

 

Πότε εδώ και πότε αλλού

Δεν ξέρω αν μετράτε κι εσείς τις μέρες για τα Χριστούγεννα όπως εγώ.Αισθάνομαι σαν κάρο που τρίζει και όλο και μεγαλώνει η ανυπονησία μου να γυρίσω στο σπίτι μου για λίγο παραπανω απο 48 ώρες σερί.Να σημειωθεί ότι στόλισα δέντρο κι έφτιαξα και μπισκότα αλλά η μικρή μου αγάπη δε φαίνεται να  εκτιμάει ιδιαιτέρως τίποτα από τα δύο.Τα μπισκότα τα έφαγε η μεγάλη μου αγάπη και οι μπάλες του δέντρου παριστάνουν τα πεπόνια της λαικής που τα πηγαινοφέρνει με το καροτσάκι από δωμάτιο σε δωμάτιο.

Ευτυχώς ξεκλέβω λίγο χρόνο και κόβω τίποτα,πότε στη Λάρισα(μεταξύ τριών σπιτιών μετακινούνται τα τσίκιρ μίκιρ μου...της μαμάς μου ,της αδερφής μου...το ξέρω δεν πατάω καλά),πότε στην Κατερίνη( αυτό είναι το τρίτο σπίτι).Έχω μια μεγάλη τζαμποσακούλα όπου βάζω ένα καφασάκι (καφασάρα πες καλύτερα)συν ένα πιτσόκουτο-αγαπώ την ορολογία κράφτιν -και τα πάω και τα φέρνω μπας με βρει η έμπνευση κάπου και δεν έχω τι να κόψω.Μεγάλη ταλαιπώρια να μην μπορείς να απολαύσεις το άπλωμα της προίκας.

Ας μπω στο θέμα τώρα(όχι δεν έχω μπει ακόμα) το οποίο είναι να σας δείξω ένα ακόμα layout που έφτιαξα πριν δέκα μέρες.

   Νομίζω πως το μάυρο δίνει πολλή ένταση στις σελίδες ειδικά όταν είναι μίνιμαλ.Τί λέτε;

Δείτε και τις πιο κοντινές όμως.

  

    Το μόνο που με ενόχλησε εδώ είναι που δεν μπόρεσα αυτή τη φορά να ξεφορτωθώ αυτή τη μπλε απόχρωση από τις φωτογραφίες .

   Αυτά για σήμερα.Ευελπιστώ ότι μέσα στις επόμενες μέρες θα σας δείξω μερικές κάρτες που έφτιαξα για τις γιορτές.Οπότε θα τα ξαναπούμε σύντομα.

Ευχαριστώ που διαβάσατε και το σημερνό μου παραλήρημα και σας εύχομαι καλή εβδομάδα.

Α!και σας  φιλώ

Ματς μουτς

Η προτεραιότητα της προτεραιότητας.....Αμην!

Αυτό το αυτοκόλλητο το priorities το είχα μεγάλο καυμό και μεράκι.'Ο,τι κι αν ξεκίνησα να φτιάξω τις τελευταίες εβδομάδες,τό 'παιρνα και το κοτσάριζα πάνω του,κάτι σαν priority ένα πράγμα.Πρώτα η φωτογραφία και μετά αυτό.Το άτιμο όμως μου φαινόταν οτί δεν κόλλαγε πουθενά.

Μετά κόπων, βασάνων και πίεσης βρήκε τη θέση που του άξιζε.Πάνω σε μια αγαπημένη μου σελίδα.Το συνδύασα με καλοκαιρινό χαρτί που αρχικά είχα διαλέξει για την πίσω του πλευρά και έτσι όπως γυρόφερνα τα μπιχλιμπίδια πάνω στο φόντο,έπεσε κατα λάθος ανάποδα .Παρ' όλο που ήταν στραβά κομμένο και ειδικά έτσι φαινόταν  έντονα,μου άρεσε καλύτερα.Να το λοιπόν ολόκληρο το layout.

Με λίγο από wonder και documentary και σφραγίδες από  κιτ που είχα από παλιά και τα μικρά αυτοκόλλητα της Elle's studio.Μού 'ρχεται να το φάω.

 Σας χαιρετώ κι εις το επανιδείν

Ματς

Έλενα

Απόψε λέω απόψε

Τέτοια ώρα πριν από χρόνια τηλεφωνούσα στους φίλους μου για ν'αποφασίσουμε αν θα πάμε πουθενά,αν θα μαζευτούμε σε κανένα σπίτι ή αν τελικά θα περάσω το βράδυ με ταινίες στο καθιστικούλι μου.Αυτό που κάνω τώρα είναι το εξής:Σκέφτομαι μέχρι πόση ώρα θα αντέξω το βράδυ πριν με πάρει ο ύπνος καθώς θα σκαλίζω τα σκραμπουκικά μου.

Και ξέρω πως θα πιέσω τον εαυτό να μείνω ξύπνια μέχρι αργά με θολά μάτια ,έτσι για την τιμή των όπλων.Με ενδιάμεσα διαλείμματα στο ντουλάπι που φυλάω τη μερέντα....

Μερικές φορές με λυπάμαι κι άλλες πάλι το δέχομαι ως φυσιολογικό και αναπόφευκτο.Φαντάζομαι ότι αυτό κάνετε κι οι περισσότερες(πείτε ναι,είμαι ευάλωτη τα σαββατόβραδα) και παρηγοριέμαι.

Κι αφού  δεν βγήκατε απόψε κι είστε εδώ, να σας δείξω κι ένα layout που έφτιαξα για τον εαυτό μου πριν μερικές εβδομάδες.Μ 'αρέσει αυτή η selfie μάλλον επειδή δεν φαίνονται και πολύ τα διαλείμματα στο ντουλάπι που φυλάμε τη μερέντα :D

Σας αφήνω και ελπίζω να περάσετε καλά απόψε.

Πολλά φιλιά.

Έλενα

 

Δαμάζοντας τα ψαλίδια

Η διαδικασία είναι η εξής:βεβαιωνόμαστε ότι δεν έχουμε να μαγειρέψουμε τίποτα για την επόμενη,ότι τα ρούχα είναι σιδερωμένα,τα κούτσικα ταμπουκιασμένα και εν πάσει περιπτώση ότι όλα είναι άντερ κοντρόλ και ανοίγουμε το pinterest ή κάποια άλλη γκαλερί όπου φυλάμε την έμπνευση.Συνήθως πρόκειται για layout αγαπημένων μας scrappers.Κάπου εκεί μέσα θα βρούμε αυτό που ψάχνουμε και είμαστε και αποφασισμένες θρασύτατα να αντιγράψουμε αυτό που βλέπουμε μέχρι τελευταίου enamel dot.Νάτο!Αυτό είναι!

Αμ δε!Μετά από λίγο διαπιστώνουμε ότι βάλαμε τη φωτογραφία εκεί που τη βάζουμε σχεδόν πάντα,ότι κόψαμε τα χαρτάκια σε πολύ γνώριμα σχήματα και μεγέθη,στολίσαμε τη σελίδα όπως θα τη στολίζαμε πάντα κι ας φάγαμε μια ώρα χαζεύοντας τα ξένα layout για να ξορκίσουμε το κακό.Συμπέρασμα:άσε το ψαλίδι να σε πάει όπου θέλει γιατί μάλλον είναι στένα δεμένο με την καρδιά και την έμπνευση που κουβαλάς μέσα σου.Α!και να σου πω και κάτι άλλο;Σταμάτα να θέλεις να φτιάξεις κάτι πρωτότυπο και ασυνήθιστο.Γιατί έτσι κι αλλιώς είναι και πρωτότυπο και ασυνήθιστο στα μάτια των άλλων,αυτό που ίσως και να έχεις μπουχτίσει να φτιάχνεις ξανά και ξανά και ξανά-ακόμα και χωρίς να το θέλεις γιατί το χέρι και το ψαλίδι πάνε μόνα τους......

Τα λέω στη νύφη για να τα ακούει η πεθερά.

Οπότε σήμερα θα σας δείξω ακόμα μια σελίδα σαν κι αυτές που σας δείχνω πάντα χωρίς να σκεφτομαι το καταπληκτικο "μια απ΄τα ίδια".

Είναι ό,τι πιο απλό μπορούσα να κάνω σχεδόν χωρίς χαρτί με σχέδια και μερικά στολιδάκια εδώ κι εκεί.Στη μέση η Μάρω δίνει μια σπουδαία μάχη με ένα cupcake και με περηφανια μπορώ να σας πω ότι την κέρδισε.

Με πολλή αγάπη από μένα σε σας και τα ψαλιδάκια σας.

Χρατς χρουτς 

Έλενα