Two in a row

Μερικές φορές πέφτεις πάνω σε κάτι συνθέσεις που θα ήθελες να τις είχες φτιάξει η ίδια.Απ' αυτές που τις κοιτάς και δεν τις χορταίνεις.Απ'αυτές που θέλεις να τις ξεπατικώσεις ώς έχουν και μετά να παριστάνεις το "Ω!Με συγχωρείτε.Ήταν τυχαίο".Μετά σκέφτεσαι το scraplifting και λες:"Ω ρε λες?"

Έτσι είπα κι εγώ με αυτήν εδώ:

 

Τη συγκεκριμένη σελίδα τη βρήκα στην gallery της studio calico αλλά δεν μπόρεσα να βρω λινκ για το μπλογκ της.Julia Schueler την λένε και φτιάχνει πολύ όμορφα πράγματα.

Nα μην τα πολυλογώ,προχτές είπα να φτιάξω κάτι με στοιχεία απ'αυτήν τη σελίδα-όνειρο.

 Και να τι βγήκε:

Νομίζω ότι αυτό που με συνεπήρε είναι τα κομμάτια χαρτί που σχεδόν σκεπάζουν το χαρτί του φόντου.Είχα αγοράσει τις προάλλες και κάτι χαρτιά της MME απο τη συλλογή Now&Then και ήταν ευκαιρία να τα χρησιμοποιήσω.Είναι και αυτή η βροχή που όμοια της δεν θυμάμαι τέτοια εποχή......τι να πω.... σαν φθινόπωρο.'Ολα αυτά κάνανε το Today,It's a rainy day.

Να κι από πιο κοντά

Έλα όμως που κάτι δε μ΄άρεσε.Και το πρωί που σηκώθηκα σχεδόν αξημέρωτα να φτιάξω το γάλα της Μάρως σαν το φάντασμα ,είπα να κάνω ακόμα ένα layout να το φχαριστηθώ.Ετσι λοιπόν έγινε και έκοψα (χρατς χρουτς) κι άλλα χαρτιά με την απόφαση να είμαι πιο πιστή lifter μήπως τελικά νιώσω καλύτερα με το αποτέλεσμα  και να μην παρεκκλίνω από το στόχο μου.

Σελίδα Νο 2-Ταράαααααμ

 Χρησιμοποίησα την ίδια φωτό για να μην πρέπει να αλλάξω και περιεχόμενο.Έμεινα πιστή λοιπόν στην julia αλλά στο τέλος διαπίστωσα ότι κράτησα και μερικά στοχεία από το δικό μου layout πχ το banner και ο τίτλος πάνω στη φωτό.Τέλος καλό όλα καλά.Ήταν άκρως διασκεδαστικό και νομίζω πως θα το ξανακάνω.

Να ευχαριστήσω τη Julia(Thank you,Julia for the inspiration) αλλά και όσες μπήκαν και έφτασαν μέχρι το τέλος της ανάρτησης.

Σι γιου 

ματς μουτς

Γραμματοσειρές,πιτσιλιές κι ένα layout

Εκτός από το layout θέλω να μοιραστώ μαζί σας κάποιες σκέψεις scrapbookικές.Πρώτα απ' όλα να σας πω ότι είμαι τρελή θαυμάστρια της Becky Novacek.Τώρα θα μου πείτε τι μας νοιάζει εμάς κυρά μου?Μπορεί και να σας νοιάζει όμως, γιατί αυτή κάνει το εξής(ίσως να το κάνουν κι άλλες-εγώ σ'αυτήν το είδα):όποτε εξυπηρετεί τις ανάγκες της, φτιάχνει τη δική της γραμματοσειρά με το χεράκι και το ψαλιδάκι της.Δείτε για παράδειγμα εδώ,εδώ κι εδώ.Εντάξει,γιατί να κάθομαι να κόβω αφού υπάρχουν τα alpha stickers?Ok δεκτόν.Αλλά πόσες γουστοζικες (και μη)ελληνικές γραμματοσειρές έχετε δεί?Για να μην το κουράζω ,να σας πω ότι το δοκίμασα σε ενα βιβλίο συνταγών που έφτιαξα για μια φιλεναδούλα μου και έγινε ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΟ με γραμματάκια στα ελληνικά.Και σε αυτό το layout έκανα λοιπόν το ίδιο με την Becky και έβαλα και περίγραμμα για τα τονίσω κάπως παραπάνω.Ναι!

Τώρα το layout(το τελευταίο της φρενίτιδας της περασμένης εβδομάδας).

(Η Μάρω υποτίθεται ότι παρακολουθεί τα πουλιά με τρελό ενδιαφέρον και ενθουσιασμό.Έτσι νόμισα τουλάχιστον μέχρι πρότινος αλλά ανακάλυψα ότι οι κραυγές δεν συνόδευαν πάντα το πέρασμα πουλιών μπροστά από το παράθυρο μας.Απάτη μεγάλη. )

  

Παρατήρηση και σκέψη δεύτερη.Τα mists.Λοιπόν αυτά τα κουκλίστικα μπουκαλάκια που μου 'ρχεται πάντα να τα πιω(είμαι και λαίμαργο άτομο)τα θέλω κυριως για τις πιτσιλιές.Μερικές φορές όμως και για απροσδιόριστους λόγους αφήνουν μια λιπαρότητα γύρω από το χρώμα.Προσωπικώς δεν πτοούμαι και έχω σκοπό να πάρω σιγά σιγά όλα τα χρώματα(παιδί μεγαλώνω ..να μην έχω κάτι να του αφήσω όταν πεθάνω;).Που θέλω να καταλήξω;Ότι οι πιτσιλιές βγαίνουν όνειρο και με ακρυλικά χρώματα.Δείτε στη φωτό ακριβώς από πάνω. Το ξέρω ότι το ξέρετε(do they know that we know that they know?).Ήθελα όμως να το αναφέρω γιατί έτσι!

Λοιπόν εδώ σας αφήνω με τις καλύτερες ευχές για ένα καλό Πάσχα με ήλιο και καλή παρέα.Ευτυχώς εμείς φέτος δεν θα σουβλίσουμε το αρνάκι μας και θα γλιτώσουμε τον πατροπαράδοτο καυγά του σουβλίσματος και του ψησίματος της μανας και του πατέρα..γιατί κάποιος ανακατεύται εκέι που δεν το σπέρνουν.Πάντα!

Smile layout

Μάρτης τέλος και ο καιρός κάθε άλλο παρά ανοιξιάτικος είναι.Κάθε χρόνο προσμένω αυτή την αλλαγή του καιρού με τρελή ανυπομονησία και φέτος έχω κι ένα λόγο παραπάνω.Σκραπμπουκικώς μιλώντας χοροπηδάω εδώ και εβδομάδες αλλά δε γίνεται να πω κάτι παραπάνω προς το παρόν.

Στο μεταξύ θέλω να μοιραστώ μαζί σας ένα layout που ολοκλήρωσα πριν μερικές μέρες.Εχω αυτές τις σφραγίδες της pebbles με τα banners που έχω χρησιμοποιήσει ελάχιστα.Δεν μπήκα καν στον κόπο να τις κόψω πάνω στα περιγράμματα γιατί εντελώς συμπτωματικά ανακάλυψα ότι τις προτιμώ έτσι.

Κι από κοντά

 Πολλά φιλιά σε όλες

Μια περσινή φωτογραφία

Δεν θυμάμαι να έχω ξανακόψει τόσα πολλά χαρτάκια μέσα σε τόσες λίγες μέρες.Μακάρι να μπορούσα να σας τα δείξω όλα αλλά τα περισσότερα τα έφτιαξα για το HDP.Απολογισμός:7 μέρες 7 layouts.Αυτό για μένα είναι ρεκόρ μια και για να ολοκληρώσω μία σελίδα είμαι ικανή να παιδεύομαι και 5 ώρες συνεχόμενες.Συνυπολογίζοντας και το ότι είμαι φιλοξενούμενη στης αδερφής μου όλο αυτό το διάστημα,μπορώ με κάθε βεβαιότητα να το αποκαλέσω και άθλο.Προσπαθώ να επιταχύνω τις διαδικασίες όσο μπορώ για διανύω περίοδο μεγάλης έλειψης ύπνου.Τα πιτσιρίκια-τρία στον αριθμό-ξυπνανε ντόμινο....στις έξι ο πρώτος και στο τσακίρ κέφι στις εφτά το δικό μου.Η σειρά ποικίλει καθημερινά.

Στο θέμα μου τώρα.Συνεχίζω με το αμόκ της crate(πήρα πολλά παναθεμά με-δεν τελειώνουν με τίποτα τα άτιμα).Κόβω κόβω και το άκοφτο έχουν.

Είχα λοιπόν αυτή τη φωτογραφία από περυσι το καλοκαίρι και ήθελα καιρό να τη χρησιμοποιήσω γιατί την αγαπώ πάρα πολύ μια και  είναι από τις ελάχιστες που έχω μαζί με το μωρούλι μου.Κι αυτό όχι γιατί φιλοτιμήθηκε κανείς να μας φωτογραφίσει (πόντος) αλλά γιατί δοκίμαζα το τριπόδι που αγόρασα τότε.

Να τι έφτιαξα:

 

 και μερικά κοντινά

Πολλά φιλιά και θα επανέλθω συντόμως

Ματς

 

 

Χαρτάκια με παρέα κι ένα περίεργο χέρι

Την περασμένη εβδομάδα την πέρασα μακριά από το σπίτι μου,με φανταστική παρέα,πολύ γέλιο,πολλά χαρτάκια και πλέξιμο.Indoor sports.Ήθελα να δώ και το φως στο τούνελ αλλά η φανταστική παρέα δε με άφησε...να τα λέμε αυτά....Αντ' αυτού με εξανάγκασαν να πειραματιστώ  με νερομπογιές.Δύσκολο πράμα το πινέλο....Το διασκέδασα όμως (στο τέλος).

Επίσης ήταν η πρώτη φορά που μπόρεσα να κόψω χαρτάκια αλλά και να ολοκληρώσω ένα layout εκτός σπιτιού και να είμαι και ευχαριστημένη.Και να μπορώ να το αναρτήσω κιόλας.

Έχουμε και λέμε λοιπόν:

 Έχω μια μεγάλη συλλογή φωτογραφιών αυτού του χεριού που το συναντά κανείς παντού μέσα στο σπίτι μου.Λογικό αφού ξεφυτρώνει πάνω στα τραπέζια και μονίμως μου χύνει τον καφέ.Αρπάζει σε ανύποπτο χρόνο τα τηλεκοντρόλ και φάε μετά το σπίτι να τα βρείς.Γραπώνεται από τις σακούλες των σκουπιδιών για να στηρίζεται και να μπορεί να τις γλύφει καλύτερα και κλέβει mouse.Τραβάει σουπλά και σουβέρ από χαραμάδες συρταριών.Στη συγκεκριμένη φωτό παλεύει για το δικαίωμα του στα μωρομάντηλα.

Να και μερικές λεπτομέρειες:

Πριν κλείσω την ανάρτηση,θέλω να πω ένα τεράστιο ευχαριστώ στη Μαρία που μας φιλοξένησε (εμένα και το χέρι της σύνθεσης με τη φυσική του συνέχεια βεβαίως βεβαίως) και στη Νατάσα (μαζί με τη Μαρία και τη Φωτεινή φυσικά)που ήταν συνδυαστικά η τέλεια παρέα!

Σας αφήνω και σας φιλώ

Ματς.

Histoires De Pages international version improved

Let’s talk layouts – issue 2
The second international issue is now available on the website :

www.histoiresdepages-international.com

It includes enlarged layouts so that you can see the slightest detail in this new version of 180 pages. You can view the first 25 pages for free.

Enjoy!!!!

 

Love

Αυτό είναι το layout που έφτιαξα χτες με βασανιστικά αργό ρυθμό,όπως πάντα,και μόνο(σχεδόν)με προιόντα της crate paper που στοκάρισα τις προάλλες.Και επειδή είναι τόσο ονειρεμένα,ήθελα να τα κολλήσω όλα πάνω στη σελίδα.Φυσικά δεν το έκανα.Δεν μπόρεσα.Αδύνατον!Αυτός είναι ένας στόχος που κάποια στιγμή θα πετύχω.Προς το παρόν,"πρωτοτύπησα" με λίγα και καλά.

Ορίστε λοιπόν τι βγήκε.

 Και από κοντά:

Σας χαιρετώ και σας φιλώ.

Ματς