Αυτή η ανάρτηση κανονικά έπρεπε να έχει χθεσινή ημερομηνία.Δεν ήξερα τι με περίμενε όταν σήκωσα το τηλέφωνο.Εισαγωγικά πρέπει να πω ότι η αγαπημένη μου μητέρα,μανούλα,μαμά θέλει να μάθει τα μυστικά του σερφαρίσματος με μία κίνηση(τσακ νόρις;).Το σημαντικό στην υπόθεση είναι ότι έχουμε(με την αδερφή μου)ανοίξει τους ασκούς του αιόλου με αυτη την υπόθεση.Βραχύβια μνήμη,δεν προσέχει στο μάθημα και πιθανή διάσπαση προσοχής.Αποτέλεσμα;Δεχόμαστε τηλεφωνήματα σε άσχετες ώρες και καλούμαστε να δώσουμε τηλεφωνικά οδηγίες για το πως να βρει τα επεισόδεια με την "μπίχτερ" ή κάπως έτσι τέλος πάντων στο you tube.Χτες σειρά είχε το pinterest.Με γονάτισε.Κουρέλι έκλεισα κατά τις δώδεκα παρά.Οπότε με καθυστέρηση μίας ημέρας και σαν μη συμβαίνει τίποτα,θα κάνω ό,τι είχα προγραμματίσει εικοσιτέσσερεις ώρες πριν. Εκεί στο the studio challenges έχουνε ένα πολύ απλό και όμορφο sketch για το μήνα φεβρουάριο.Μόλις το είδα(προχθές)μαγνητίστηκα.Το στριφογύρισα λιγάκι την τελευταία στιγμή.Πολλές φορές αλλάζω τη διάταξη στο παρά πέντε και μετά όλα δένουν καλύτερα.Δεν είναι πολύ γουάου όταν συμβαίνει αυτό; Και έφτιαξα το παρακάτω:
....και μερικά κλόουζ απς....
Μήπως οι φωτογραφίες είναι ΠΟΛΥ μεγάλες;Θα ήθελα τη γνώμη σας.Αν θέλετε πείτε μου και γιατι σας ή δε σας αρέσουν.Θα μου ήταν χρήσιμο μιας και δοκιμάζω διάφορα τις τελευταίες μέρες σχετικά με την εμφάνιση του μπλογκ (επιμένω ελληνικά).Θενκ (γ)ιου ιν αντβάνς*πάντα δίνουμε σημασία στην σωστή προφορά. Κι εδώ τελείωσα για σήμερα.Σας αφήνω και σας εύχομαι καλό βράδυ. Φιλιά.Μπάι.
Ένα layout για δύο.Για Get creative February15th και για basic grey-use your scraps.Βαση είναι το sketch της Ελίνας για .Και επειδή πάντα χρησιμοποιώ λίγο πολύ κάτι από basic grey,κυρίως από out of print και το basics που αγαπώ ιδιαιτέρως,ευκαιρία ήταν να τα συνδυάσω. Λοιπόν:
Και μερικά κοντινά....
Έχω πάθει αμόκ με τα κουμπιά.Και δη τα συγκεκριμένα κουμπάκια.Ποιός θα το φανταζόταν ότι θα έβρισκα τέλεια κουμπάκια στο supermarket;Και μάλιστα σε εξευτελιστική τιμή.Τα τελευταία είχαν και έκπτωση.Χα! Χμ.....Θέλω να γράψω κι άλλα.....Όχι,δε θα το κάνω.......χμ...άντε καλό βράδυ :( Φιλιά.
Κάνοντας τη καθιερωμένη μου ιντερνετική βόλτα χτες το βράδυ,έπεσα πάνω σε ένα πολύ ενδιαφέρον βίντεο.To βρήκα καθώς ψαχούλευα στο blog της elisabeth karchner (dear lizzy).Δεν ξέρω αν έχετε βρεθεί καθόλου κατά 'κεί.Αν ναι θα έχετε προσέξει πως η φωτογραφίες της έχουν μια γλυκιά θαμπάδα(δεν ξέρω πως να το πω αλλιώς),μια αίσθηση σαν να τραβήχτηκαν όλες με το πιο απιστευτό πρωινό φως.Το μυστικό που δεν είναι μυστικό,είναι τα totally rad actions του photoshop.Tί είναι αυτά;Είναι έτοιμες ενέργειες που εφαρμόζεις στις φωτογραφίες μία μία ή και συνδυαστικά.Όταν λέμε "έτοιμες" ενοούμε πως αντί να κάνεις τρεις κινήσεις φερ'ειπείν για να φωτίσεις,να κάνεις πιο κορεσμένα τα χρώματα κλπ,πατάς ένα "κουμπάκι" και τό χεις έτοιμο. Τις βρίσκεις στο ίντερνετ,τις εγκαθιστάς στο πρόγραμμα πάνω(είναι πολύυυυ ευκολη διαδικασία,έχει εκατοντάδες tutorials στο you tubeγια αυτό)και τα αποτελέσματα είναι θεαματικά.Υπάρχουν και για το lightroom.Τα χρησιμοποιώ κι εγώ πολύ συχνά.Αλλά ας μη συνεχίσω άλλο να φλυαρώ.Δείτε το βίντεο της ντίαρ λίζι.Εγώ θα επιστρέψω με νέα ανάρτηση εντός ολίγου.
Πρώτα απ'όλα να μην ξεχάσω να σας πώ πόσο πολύτιμα ήταν τα σχόλια σας για τα θεματάκια που με ταλανίζανε στην προηγούμενη ανάρτηση.Ευχαριστώ όλες σας πάρα πολύ.Αμέσως μετά θέλω να σας δείξω κάτι που ζωγράφισε για μένα ένας μαθητής μου σήμερα το μεσημέρι.
Χαχα!Μα δεν είναι υπέροχο;Το "Η" είναι για την κολωνίτσα(Ηλίας).Ο μικρός ήρθε και με ρώτησε "πως λένε τον άντρα σας;"Και ιδού.Ευτυχώς είχα τη φωτογραφική μαζί γιατι το έφτιαξε στον πίνακα.Κοιτάξτε ανατριχιαστική λεπτομέρεια τα μάτια της κολωνίτσας.Χαχα! Επόμενο θέμα:creative scrappers Sketch #194 To λιβάνιζα πολλές μέρες αλλά σήμερα επιτελους το ολοκλήρωσα.Έγινε καλό.Έτσι νομίζω τουλάχιστον.Να η συμετοχή μου:
Ο μικρός είναι ο ανιψιός ή ανηψιός(πως γράφεται ρε παιδάκι μου;)μου.Το ΠΑΙΔΙ μας.Όλοι μ'αυτόν ασχολούμαστε.Με αρχηγό τη μάνα μου φυσικά.Μάνα,εσύ μας οδηγείς....... Σας αφήνω,σας φιλώ και σας τονίζω ότι ο άγιος βαλεντίνος υπήρχε. Φιλάκια. To κατρελάκι κάτω αριστερά πάνω στο οποίο είναι το journaling ειναι printable απο το http://silverboxcreative.com/blog/
Eδώ και μήνες λιγουρευόμουν αυτό το ταμπόν,χρώματος κοραλί ή αλλιώς του σολωμού( να σας ανοίξω και την όρεξη).To αγόρασα τελικώς.Κι ενώ το περίμενα πως και πως (Μαρία,σαν τα χαρτιά της crate),όταν το δοκίμασα........τζίφος.Κι εδώ θέλω τη βοήθεια σας.Περιγράφω:Νερουλό να το πω.....ότι αφήνει κενά να το πω....."μπλιούρα" ήτοι μουσκεμα(ορολογία περιοχής) το μαξιλαράκι να το πω.Είμαι όμως πεπεισμένη ότι κάτι δεν κάνω καλά ή κάποια χρήσιμη πληροφορία μου διαφευγει.Μήπως συμβαίνει με τα ανοιχτόχρωμα ταμπόν αυτό;Ε;Διαφωτίστε με σας παρακαλώ,αν έχετε κάποια πληροφορία. Επίσης,σας εχει τύχει ποτέ να μην κολλάνε οι σφραγίδες στο ακρυλικό μπλοκ;Κι αν ναι,γιατί παρακαλώ; Άλλη απορία δεν έχω.Έχω όμως φτιάξει ένα βίντεο για το εξής θέμα:Διόρθωση προοπτικής της φωτογραφίας του layout(ή και οποιασδήποτε άλλης φωτογραφίας-κάνει θαύματα σε πορτραιτα ας πούμε).Το θέμα της προοπτικής το είχα αναφέρει σε παλαιότερη ανάρτηση.Αυτό που δεν είχα αναφέρει είναι ότι διορθώνεται.Χα!Η ενέργεια υπάρχει και στο photoshop.Αν υπάρχει καμιά απορία,μου λέτε.
Εnjoy!!! Καλό βράδυ....(μάλλον μόνο εγώ είμαι ξύπνια τέτοια ώρα).Φιλιάααα! Φυσικά και σας ευχαριστώ όλες πολύ πολύ πολύ για τα υπέροχα σχόλιά σας στην προηγούμενη ανάρτηση.
Σήμερα αναδημοσιεύτηκα στο http://scrapbooking.craftgossip.com/. Πριν μερικές μέρες είδαν τοlayout με τις βούλες(θα δείτε ποιο είναι στο link)στο two peas in a bucket,επικοινώνησαν μαζί μου για να το χρησιμοποιήσουν και σήμερα συνέβη :))))). Το site ασχολείται με ότι έχει σχέση με το scrapbooking αλλά και κατασκευές,προτάσεις και νέα ,συγκεντρωμένα από πολλές ιντερνετικές πηγές.Να πω ότι δε χάρηκα;Ψέματα θα είναι.Αν θέλετε ρίξτε μια ματιά εδώ. Καλό βράδυ σε όλες.
Όταν γνώρισα την κολωνίτσα,ήμουν περίπου δεκαοκτώ χρονών.Πήγαινα για καφέ με τις φιλεναδούλες μου στο μαγαζί που δούλευε.Εκείνος χάζευε τα ψηλά κορίτσια με μίνι κι εγώ έψαχνα ν'αγαπήσω έναν κουλτουριάρη λεχρίτη με μαλλιά και, οπωσδήποτε, ροκ τύπο απ'αυτούς που έβλεπα κάθε μέρα στη σχολή μου.Αυτές οι συναντήσεις με λίγες κουβεντούλες μεταξύ μας,περιορίζονταν στις διακοπές των Χριστουγέννων,του Πάσχα και του καλοκαιριού.Μετά χαθήκαμε.Το μαγαζί έκλεισε.Όχι ότι ανησυχούσε ο ένας για την ύπαρξη του άλλου.Σε καμία περίπτωση.Ειλικρινώς και με το χέρι στην καρδιά. Περίπου είκοσι χρόνια αργότερα κι ενώ έχω επιστρέψει στη γενέτειρα μου,παρέα με μια από κείνες τις παλιές φιλεναδούλες μου αποφασίζουμε να πάμε να μάθουμε bridge.Aυτή η δουλειά της εκμάθησης κράτησε δύο χρόνια(δύσκολο παιχνίδι το αναθεματισμένο)παρέα με τους σχεδόν ετοιμοθάνατους καθηγητές μου ,που είχα να τους δώ από το σχολείο....Εκεί λοιπόν ξανασυνάντησα τη νυν κολώνα κάποια στιγμή που ήρθε Λάρισα(είχε μετακομίσει στο μεταξύ στην Κατερίνη)να παίξει στον όμιλο.Εγώ χρειαζόμουν μαθήματα(μη γελάτε,είπαμε είναι δύσκολο),εκείνος ήθελε να κάνει το δάσκαλο(είναι όντως πολύ καλός)και έτσι καταλήξαμε μαζί.Η παρακάτω σύνθεση είναι για 'κείνον (και για το once upon a sketch βέβαια-μην ξεχνιόμαστε). Η αγάπη είναι το θέμα και μάλιστα για ένα αρσενικό που υπάρχει στη ζωή μας.
