Ανώμαλη προσγείωση

 Προχωράω σπρώχνοντας ένα μεγάλο καρότσι-ξέρετε απ'αυτά του supermarket.Ανοίγει την πόρτα μια χαμογελαστή κυρία και μου λέει:"σε περιμέναμε".Περνάω μέσα.Και τι βλέπω;Τεράστιοι διάδρομοι με χαρτιά,αυτοκόλλητα,κουμπάκια,γραμματοσειρές και ό,τι άλλο βάζει ο νους μου(και ο δικός σας,γιατί έχω αφήσει ανοιχτή την πόρτα και για εσάς).Σηκώνω τα μάτια μου ψηλά(όχι τόσο ψηλά....λίγο πιο κάτω...εκεί)και ψάχνω την ταμπέλα που θα με οδηγήσει στον παράδεισο.Crate paper. 

Να πάρω αυτά:

(Ξέχασα να σας πω πως τη δεδομένη στιγμή είμαι δέκα κιλά πιο αδύνατη και 25 ετών)και συνεχίζουμε......ψωνίζουμε τώρα λέμε.....

                                         και φυσικά ολίγα tags

 Δε θα έφευγα ποτέ χωρίς τα παρακάτω(μην παρεξηγηθούν κιόλας οι ανθρωποι,ντροπή!!!!)

Και μετά βρίσκω την american crafts και, μεταξύ άλλων που ρίχνω ξόφαλτσα στο καλάθι μου,εντοπίζω αυτό

και (αχ)τα παρακάτω

 Έχω ξεχειλίσει το καλάθι μου και ακούω την κολώνα του σπιτιού μου να κορνάρει απ'έξω-έχουμε δανειστεί το φορτηγό του αδερφού της φίλης μου της Χριστίνας.Το yaris δεν είναι κατάλληλο για τέτοιες εξορμήσεις-και τού'χω πει όταν ψωνίζω να μη με πιέζει.Και ξαφνικά μου μυρίζει κάτι(όχι δεν είναι τα καμμένα εγκεφαλικά μου κύταρα).Είναι τα μπιφτεκάκια μου που κάηκαν(πάλι νηστικοί θα μείνουμε).
Άι σιχτίρ πια.

Layout με τη βούλα

   Πουά.Πολλά πουά.Πάρα πολλά πουά.Το παράκανα;Ίσως.Δεν ξέρω.Αυτό που ξέρω είναι ότι πέρασα πολύ ωραία χθες το βράδυ παρέα με τα χαρτάκια μου.Τους άλλαξα θέσεις 40 φορές,έκοψα πολλά περισσότερα από όσα χρειαζόμουν,συνάντησα δυσκολίες στο γάζωμα(οι κλωστές είχαν τάσεις φυγής,έσπασε το βελόνι) και από τότε αγνοείται και το κουτάκι με τις καρφίτσες,που παρ' όλο που συμμάζεψα το δωμάτιο,έχει γίνει άφαντο.
   Να αναφέρω σ'αυτό το σημείο,ότι είχα καταστρωμένο καλά το σχέδιο ανοικοδόμησης πριν ξεκινήσω.Με ένα flash back γυρίζω στο σημείο που διάβασα για τη νέα πρόκληση του  Get Creative.Πρέπει,λέει,να φτιάξουμε ένα layout στο οποίο να κυριαρχεί ένα μόνο σχήμα.Ωραία,σκέφτομαι,μ'αρέσει!Βασική προυπόθεση αυτή(το να μ'αρέσει).Μετά καθώς έπλενα τα πιάτα σκεφτόμουν μεταξύ άλλων(πάντα για το layout)ποιά φωτογραφία να τυπώσω.ΠΑΝΤΑ αντιμετωπίζω αυτό το πρόβλημα.ΠΑΝΤΑ όμως.Σπάνια κάνω ανασκαφή στο αρχείο γιατί σπάνια βρίσκω κάτι που να ταιριάζει με το σχέδιο που καταστρώνω.Γι'αυτό και οκτώ στις δέκα φορές η λήψη είναι "της ώρας".Ψάχνω λοιπόν σε ό,τι βρίσκεται γύρω μου για το "θέμα".Κι εκεί που περιφέρομαι σαν την άδικη κατάρα πέρα δώθε και με έχει φάει το άγχος γιατί η ώρα περνάει και θα χάσω το φως ,ξαφνικά εντοπίζω το βάζο με τις κουτάλες-ντεκόρ.Και έχουν και κάτι μικρά πουά πάνω τους.Αυτές τις γλυκές κουταλίτσες τις είχα ζωγραφίσει μια μέρα που βαριόμουν φριχτά και επειδή με τα χρώματα που έβαλα,ήταν ακατάλληλες για χρήση,τις έχω για ντεκόρ.Ναι τις καλές μου :)
   Και έτσι καταλήγουμε στο παρακάτω layout,που αν και με παίδεψε, το αγάπησα πάρα πολύ.Και αγάπησα και τα πουά. 

                                          
                                             close ups

To φτερό έχει βούλες *γέλιο*.Πεθαίνω!

       

Είχα τη φαεινή ιδέα να βάλω μερικά γράμματα ανάποδα.Το γάζωμα πάνω τους το έχω δει σε πολλά layoutς αλλά δε θυμάμαι που  όμως :(.Δεν έβαλα κάτι σε μεγάλο κυκλικό σχήμα αλλά ελπίζω με τόση βούλα να μην είμαι εκτός θέματος.
Αυτά για σήμερα.
Ευχαριστώ όλες τις κοπέλες για τα σχόλια τους.Είναι σπουδαίο το ότι άγνωστοι άνθρωποι έχουν να πουν μια καλή κουβέντα(εμείς εδώ δεχόμαστε μόνο καλές κουβέντες χαχα).Νά είστε καλά.Σας φιλώ και σας εύχομαι καλή εβδομάδα.
Υ.Γ. Νατάσα,μού βαλες φωτιά με τα σεμινάρια της dear lizzy.........

Once upon a sketch,January 15th.

Τις δύο τελευταίες μέρες(τρώμε τοστ το μεσημέρι και γάλα με δημητριακά το βράδυ....δεν έχω χρόνο για μαγείρεμα.....καυμένη κολώνα του σπιτιού μου!!!!),έχει κολλήσει το mouse στο χέρι μου και ίσως να χρειαστώ εγχείρηση να το ξεκολλήσω(τελικά θά 'πρεπε να είχα παντρευτεί έναν γιατρό,μια και όπως φαίνεται τον χρειάζομαι συχνά!).Προσπαθώ να εντρυφήσω στο blog hopping.Νομίζω πως κατάλαβα και με το παραπάνω τους λόγους ύπαρξης του ,ξεστραβώθηκα κοινώς.
Επανέρχομαι λοιπόν στο θέμα μου.Πως προέκυψε όλο αυτό το βαθύτατα υπαρξιακό πρόβλημα;Οι εταιρίες με προιόντα scrapbooking κυκλοφόρουν τις νέες τους σειρές χαρτιών και όλων των σχετικών υλικών κι εγώ πηδάω από blog σε blog και χάνομαι σε κυκεώνα.Σας μιλάω για πραγματικό χάσιμο.Σαν το σκύλο που κυνηγάει νόστιμα κοκκαλάκια.Το ώφελος ποιό;Μεγάλο θα έλεγα.Έπεσα πάνω σε blogs με υπέροχα projects,πανέμορφα layouts,πολλή πολλή έμπνευση,πολλά giveaways.Συμπέρασμα: μάλλον αυτοί οι αμερικάνοι ξέρουν τι κάνουν.Για όποια ενδιαφέρεται
http://elizabethkartchner.com/ και http://kellypurkey.typepad.com/. 
Φυσικά δεν είναι μόνο αυτά.Να μη σας κουράζω όμως.Δεν έχετε όλες την όρεξη μου,όπως λέει και η μαμά μου :)
Μετά από όλα αυτά τα ωραία έφτιαξα ένα LO.Μου άρεσε πολύ και το σχέδιο αλλά και το θέμα του: goodbye 2011 ή hello 2012 από το once upon a sketch.Τι αφήσαμε πίσω μας τη χρονιά που πέρασε ή τι σχεδιάζουμε για την επόμενη.
Την χρονιά που πέρασε αποχαιρέτησα την εργένικη ζωή μου.Και αψηφώντας την παροιμία "ή μικρος μικρός παντρέψου ή μικρός καλογερέψου" ,παντρεύτηκα.Και αυτό είναι και το θέμα μου στο LO που έλεγα πιο πάνω.

 

 Καλό σας βράδυ και πολλά φιλιά
 XOXO

Αυλαία για το Sketchy Thursdays την ερχόμενη Πέμπτη.Κρίμα!

Για το sketch της τελευταιας εβδομάδας 
  

 

η συμμετοχή μου είναι η παρακάτω:

 Και μερικα close ups:

 

.

  Κατά πως φαίνεται έχω κολλήσει με τα banners και μ'αρέσει κιόλας.Πληροφοριακά και επειδή το σχολιάσατε στην προηγούμενη ανάρτηση,είχα από  καιρό, αγοράσει μερικά τεύχη του Μικρού Ήρωα τα οποία (ναι ναι)κυκλοφορούν ακόμα και μάλιστα σε πολυτονικό και με κιτρινισμένο χαρτί και αυτά χρησιμοποίησα.Έχουν μάλιστα και αναγραφόμενη τιμή 2 δραχμές.Απίστευτο!

    Πριν κλείσω,θέλω να να σας δείξω κάτι που ανακάλυψα μέσω pinterest.Εδώ υπάρχει ένα site(http://www.creativityprompt.com/) με εντελώς δωρεάν labels,tags,journaling cards και άλλα πολλά printables.Μ'άρεσαν και σκοπεύω να τα χρησιμοποιήσω άμεσα.Το μόνο που χρειάζεστε είναι ένας εκτυπωτής της προκοπής.Ρίξτε μια ματιά.

Σας αφήνω να απολαύσετε την Κυριακή σας και σας φιλώ.

XOXO

Two in one

  Κανονικά θά 'πρεπε να ετοιμάζομαι για ύπνο.Αύριο δουλεύω και νωρίς και πολύ.Σαν τον κάβουρα όμως πάντα ανάποδα τα κάνω όλα.Μια γρήγορη ανάρτηση πριν τις δώδεκα,λες και το laptop θα γίνει κολοκύθα και θα μείνουν μόνο τα σπόρια νά 'χω να μασουλάω.Τέλος πάντων,στο προκείμενο:ένα layout για δύο challenges.

   Για το get creative με πλήρη ελευθερία κινήσεων και μια μόνο προυπόθεση:Χαρτόνι.

       Και για το Craft origine

με το παρακάτω sketch:

 Το δύο σε ένα layout μου είναι το παρακάτω:

  

Κάπου εδώ θα σας αφήσω(η ώρα πέρασε,η κολοκύθα δε φάνηκε,ο θερμοσίφωνας στάζει....ωραία πράγματα).Πολλά φιλιά.

XOXO

Γιατρέ,θα ζήσω;

    Πριν χρόνια,ένας καλός φίλος,που είναι μεταξύ άλλων και παθιασμένος φωτογράφος, είχε φτιάξει ένα blog στο οποίο αναρτούσε μία φωτογραφία κάθε μέρα.Αυτό ήταν το concept.Και πραγματικά έκανε πολύ καλή δουλεία.

   Όλοι λοιπόν ,εντός και εκτός παρέας, είχαμε στην καθημερινή ρουτίνα μας να μπαίνουμε να αφήνουμε σχόλια και γενικά να τον στηρίζουμε.Πόσο μπορεί ένας άνθρωπος να είναι συνεπής σε μια τέτοια δουλίτσα;Μια εβδομάδα;Ένα μήνα;Μυαλο είναι και ξεχνάει.Κάποια στιγμή η κατάσταση  ξέφυγε από καθε έλεγχο.Είχε τυπώσει μπλουζάκια με το όνομα του blog που μας υποχρέωσε να τα φοράμε.Δεχόμασταν τηλέφωνα με παράπονα, απειλές και όλα τα σχετικά.Είχε δημιουργηθεί ένα απίστευτο κλίμα τρομοκρατίας,το οποίο ήταν ταυτόχρονα εντελώς γελοίο.Φυσικά κάποια στιγμή όλο αυτό ξεθύμανε και επιστρέψαμε στα γνωστά μας.Γιατί σας τα λέω όλα αυτά;Αναρωτιέμαι αν αυτή είναι μία από τις παρενέργειες του blogging ή του νέου blogger.Έχω σοβαρούς λόγους να πιστεύω ότι κόλλησα τον ιό.Δεν έχω ακόμα καταφύγει στις παραπάνω μεθοδους αλλά ......εσείς τί λέτε ,γιατρέ;

Σας αφήνω με κάτι κίτρινο

και σας εύχομαι καλό βράδυ.
ΧΟΧΟ

Λίγο απ'όλα

Μια γρήγορη ανάρτηση για να ευχαριστήσω τη Λένα για το δωράκι που έστειλε.

Το χρησιμοποίησα κιόλας στο LO της προηγούμενης ανάρτησης :).Επίσης είμαι πολύ ενθουσιασμένη γιατί είμαι Sketchy Thursdays favourite (μην πέσει και με πλακώσει και το σπιτάκι μου ε;).

Κλείνω με μία φωτογραφία που τράβηξα τις προάλλες ερχόμενη Κατερίνη ακριβώς κάτω από το Λιτόχωρο.
Έφη,περαστικά στη μαμά σου.
ΧΟΧΟ